Alfa BBT

Dikkebandenfietske nog eens van stal gehaald dit weekend en onderstaand fotoverslag gemaakt (“MouseOver” voor een beetje commentaar):

Zin in meer?

Nogal vroeg moeten opstaan om een accute hongeraanval van onze jongste te stillen met een fles. Uiteindelijk weer in slaap gesukkeld om me vervolgens te overslapen.

7h33. Ik trek één oog open. F*ck, afspraak om 8h00 halen wordt moeilijk. Probeer een karig ontbijt te nuttigen terwijl ik in mijn koerskostuum kruip. Fiets nog vantussen de janboel in de garage peuteren. De nodige elektronica monteren. (Eens een nerd, altijd een …) Uiteindelijk een kwartier te laat en al buiten adem aan de nachtwinkel. Zie in de verte broertje zijn GSM al bovenhalen om te vragen waar ik uithang.

Via de goeie baan naar Borchtlombeek. Voor het eerst in zowat 2 jaar neem ik nog eens deel aan een toertocht. Comeback in de bike scene?

Het is niet zo heel erg druk. We cruisen op ons gemak langs veld en bos en worden af en toe voorbijgestoken door een "snelle’. Ik vind het prachtig bike-weer; Stralend blauwe hemel, hartverwarmende zomerzon met een koele bries op de achtergrond. Het parcours is zeker niet het meest uitdagende dat ik in mijn carrière al gezien heb maar daar kan ik met mijn huidig conditiepeil ook niet veel gaan doen. Langs de andere kant verveel ik me zeker niet. Er is genoeg offroad en sporadisch een technische spielerei. Mijn compagnon begint ondertussen hinder van het stijgende kwik te ondervinden en houdt het tussen de 2 bevoorradingen voor bekeken.

Er valt weinig op de bepijling aan te merken toch sta ook ik al eens halverwege een oprit voor ik me realiseer dat ik een onooglijk klein kerkwegje links/rechts gemist heb.

Na de 2° bevoorrading dwaal ik in gezelschap van een tweetal Meerbeekse Bikers verder om bijna in de eigen achtertuin aan te belanden. De laatste km’s uit de grote lus bevatten ook de grootste hoogteverschillen zodat de beentjes tot in de finale op temperatuur blijven.

Geen bekenden te bespeuren op het terras dus pik na aankomst maar opnieuw in op het parcours en maak de jump naar mijn favoriete canicross-rondje. Pal op het middaguur al thuis met een 60-tal kilometer op de teller.

‘s avonds nog een dik uurtje gaan fietsen het ganse gezin en wederom veel succes geoogst met de fietskar en haar inhoud. Samen met het looptochtje met de hond op zaterdagavond een toffe afsluiter van de congé.